Sabada Kekecapan Salira Ngorejatkeun Kota Kami

            :  7, 3 skala richter

Kami ngajentringkeun girimis sapeupeuting, ngiciprit sapanjang rengat wangunan nu marapat saampar kota. Kana gang-gang anu ngahunyudkeun ruruntuhan, jalan-jalan anu rekah sarta taman anu pasiksak. Kami hayang nyiram tapak kekecapan salira anu ngarongheap tadi sore, sarongheapan ngeplokeun waktu, ngarieg-rieg tihang langit.

Kami ngajentringkeun girimis sapeupeuting, maluruh lulurung dina  saban padalisan sajak, mapay lolongkrang kalimah, nyasar sela-sela kecap, ngarampaan jungkrang hurup. Kami hayang sumerep kana akar kekecapan salira nu ngalilirkeun lini wanci, ukur tilu kecap dina itungan detik, apan harita detik ngajanggelek gegendir, sarta kahirupan muruluk saampar kota kami.

Kami ngajentringkeun girimis sapeupeuting, ruruhitna ngabayak lebah sajadah lampah, mulang deui niruk raga. Lir rebuan dunga anu runtuh jeung suhunan masjid,  kami kemit jeung daun jeung angin, ngurilingkeun wening sakurilingbungking malar kekecapan salira kabaca genclangna kapulut halimpuna.

Ciamis, 13 ramadhan  1430     

Salira Maca Cahaya Empang Mangsa Bulan Ngempur di Lembur

        : Wida Waridah

Lauk-lauk salawasna nyaring ngaderes janari, kocépatna ngeleterkeun ayat-ayat nu ngaborélakkeun canémbrang purnama. Salira ngéjah urat-urat cahaya urat-urat cai urat-urat angin, ngalenyepan geter surat katresna bari ngaragap nu nguliat dina rohang-rohang dada. Sora salira lir haririring anu nyurup kana pancuran waktu, madakeun rénghap kana genclang, ketug kana curulung nu nyiram kalbu.

Lauk-lauk teu mijah ukur ngocépat jeung gurilap. Lir nyarungsum deui lembur anu lawas humarurung, kami maluruh gebur dina saban daun anu khusyu nguramasan saban serat-seratna, bangun nafakuran sésa gedur beurang anu ngahuru ragana, bet kapireng haréwos kasono muguran kana émpang, hayang lebur dituguran lauk. Kami gumuruh jeroning jempling marengan salira nu beuki anteng ngagalindengkeun kereteg langit jeung bumi, ngaleugeut geugeut teuteup nu ngarabengkeun rebuan kalimah rusiah ti awang-awang ka émpang, ti émpang ka awang-awang.

Urang  rerencepan ngantelkeun geunteul narabas kamalir dina nadi jeung rénghap, dina dada jeung raga, ngudaran saban anu nyangsang. Taranjang mirupa lauk, ngojayan émpang nu lian, purnama anu lian. Nyaring ngaderes janari, ngajaring wening birahi. Nyirungkeun daun-daun hirup, bekel lumampah mulang ka kota. ”Purnama salawasna bakal langgeng gumiwang, urang  ngabungbang saban peuting  maca lampah sapanjang mangsa, urang baris mipit nyaring!”

2009